fun to the facts

Dag trouwe lezers en lezeressen!

Zoals beloofd nog ons laatste berichtje en wel vanuit de openbare pc's op de luchthaven vanDubai, net als het eerste berichtje trouwens. Lijkt nog veel te kort geleden dat eerste berichtje hier. Alleen stond ik toen alleen op deze veel te grote luchthaven en was ik nog wit :P. Rob en ik zijn net wakker geworden na een nachtrust gelegen tussen een loopbaan voor luie mensen en een rij stoelen, dus excusé moi als dit verhaaltje niet van het hoogstaande niveau blijkt te zijn als jullie van ons gewent zijn:P.

Maar ik zal niet op de zaken vooruitlopen en jullie eerst nog vertellen over onze laatste dag.
Onze laatste dag stond eigenlijk het meest in het teken van lekker wat rondrijden tussen de buien door en de laatste inkopen doen. Nadat we het vorige berichtje hadden gepost, zijn we dan ook op weg gegaan op de scooter. Eerst richting lonely beach want dat hadden we nog niet gezien. Bleek een heel leuk strandje te zijn en we hebben daar in een hippe strandtent een drankje gedaan en ons verbaasd over alle toeristen die ondanks de rode vlag vrolijk de zee in gingen en een meisje dat in een bikini die alleen uit touwtjes bestond over het strand open neer ging rennen. We hadden nog veel te doen dus we sprongen weer op de scooter richting white sand beach. Dat is de soort van hoofdstand van Koh Chang. Daar bleek echter dat het niet zo'n goed idee van ons was om onze laatste aankopen op Koh Chang te doen. We moesten veel onderhandelen om in de buurt te komen van de prijzen die we gewent waren vanuit de andere steden in Thailand, maar 6 weken ervaring in het onderhandelen helpt daar zeker wel bij. Onderweg kwamen we nog een soort Thais vintage winkeltje tegen met juist hele goede prijzen en ik heb daar mijn kledingkast dan ook nog even een boost gegeven ;).

Eenmaal terug in Kai Bae hadden we nog maar een paar dingen nodig en kwamen we erachter dat de mensen daar een stuk vriendelijker waren in het verkopen en ook snapten dat het geen zin had om 3 keer de prijs te vragen. Ik complimenteerde een lief vrouwtje hiermee en betaalde de prijs die ze vroeg, omdat het gewoonweg een normale prijs was. En dat werd beloond met 2 zelfgemaakte armbandjes en een hele lieve lach. Dat maakt je dag!

Goed, s'avonds zijn we met opa lekker gaan uiteten en hebben Rob en ik onze laatste avond afgesloten met een drankje in een plaatselijke hippe bar.

Na een laatste keer met het thuisfront geskyped te hebben zijn we onze tassen in gaan pakken. Dat bleek door de boost aan mijn kledingkast en natuurlijk door de cadeautjes een moeilijkere opgave dan verwacht. Maar na veel proberen hebben we Rob zijn flightbag tot de nok toe gevuld zodat we de dingen die heel moesten blijven samen met mijn tas in de koffer konden leggen die we van opa mochten lenen. Pfjieuw, we waren even bang dat het niet meer ging lukken!

Vannochtend heeft opa ons naar het vliegveld gebracht (bedankt nogmaals!) en begon onze oneindige tijd in kunstmatige airco lucht.

Maar genoeg gekletst, waar jullie natuurlijk op zitten te wachten en wat de titel al deed vermoeden. Wij zijn de trotse eigenaars van een laatste portie funny facts, en die willen we natuurlijk graag met jullie delen!

- In Laos ben ik naar de WC geweest voor 2000 kippetjes.
- Wat eigenlijk heel goedkoop is als je bedenkt dat je hier max 70.000 kip tegelijk kunt pinnen, wat 70 euro is, en daar kun je hetmet zijn 2en best even van redden.

- Ik heb mij lang verbaasd over het feit dat de wc brillen hier vaak zwart verkleurd waren en het soms wel leek alsof iemand erop had gestaan. Totdat ik een keer op een wc was met een bordje: please don't squat (hurk) on the toilet seat. Ze zijn hier natuurlijk gewent aan hurkwc's...

- Iedereen in Vietnam draagt een helm op de scooter. En aangezien ze volgens mij een kwart van hun dag op de scooter doorbrengen, vraagt dat natuurlijk wel om een fashionable helm. Je hebt ze dan ook in alle kleuren en vormen. De meeste mensen dragen een soort pethelm met een burrbery printje of iets dergelijks. Maar wat helemaal een slimme uitvinding is is het staartgleufje aan de achterkant van de helm voor de vrouwen.
- Ze overschatten de kracht van hun helmen trouwens wel een beetje aangezien ze allen verwachten dat deze bij een ongeluk blijft zitten, ookzonder het riempje vast te doen.

- Het south east asien english is soms wat moeilijk te verstaan, geeft verder niet want met een beetje handen en voeten werk komt het meestal wel goed. Een receptioniste van een hotel in Hue (Vietnam) dacht daar echter anders over. Ze liet ons de kamers zien en sprak honderd uit maar wij verstonden er niet heel veel van hoe goed ze het ook bedoelde. Het duurde een tijdje voor we begrepen dat ze met ''brick'' koelkast bedoelde, wat overigens de zuidafrikaanse jongen, toch een native speaker, ook niet verstond. Eenmaal ingecheckt echter vroeg ze aan mij waar ik vandaan kwam. Toen ik zei dat ik uit Nederland kwam leek het kwartje voor haar te vallen: 'oh now I understand why you don't understand my English!'

- Nog even verder over wat grappige engelse uitspraken: 'please don't throw paper towers in the toilet' (ze moeten gedacht hebben, wij spreken een r uit als een l dus dan zal het wel een r zijn). 'please throw the wasted in the bin' als we daar naar geluisterd hadden hadden weonze huis Ier aardig wat keren in de prullenbak terug gevonden;).

- In Thailand lopen de prijzen wat schever dan in Nederland: 100 Baht(2,5 euro) = 3 hemdjes = 2 biertjes = 2,5 avondmaaltijd = 1/3e nacht in een 2 persoons hotelkamer.

- In Thailand was ik normaal, in Laos was ik gewoonweg groot!

- Apen bleken op het tropische eilandje in Halong bay ook van cola te houden. Ze stalen de blikjes uit de prullenbakken en zaten deze leeg te drinken in de bomen.

- De zuidafrikaanse jongen die we hebben ontmoed heeft nog nooit boboti op!

- Als we in Cambodja over straat liepen werd Rob op een of andere manier vaak gevraagd of we een tuk tuk wilden, zo nee, wilden we dan misschien marihuana kopen? ook al niet... Cocaïne dan?

- En dan te bedenken dat er bij de grens van Cambodja naar Thailand een groot bord staat met in bloederige duivelse letters dat alles wat met drugs te maken heeft tot executie of doodstraf leidt.

- In Cambodja zijn we naar een dierenopvang geweest voor bedreigde of mishandelde dieren, we kregen een rondleiding van een aardige jongen. Hij heeft ons heel wat dingen verteld maar onze hoofdconclusie moet toch wel zijn dat Cambodianen echt alles eten, van pinguinachtige vogels tot schildpadden tot leguanen enz. 'This animal is in danger because Cambodians hunt them for eating and...'

- Er zijn hier erg vreemde rupsen, we dachten dat er een vogelpoepje op tafel lag tot het opeens wegliep.

- In Angkor waren we zo gewent overal tempels te zien waar de lonely planet ons naar toe leidde dat we erg verbaasd waren toen we na een lange klim door de jungle enkel bij een mooie waterval uitkwamen. We hebben eerst 10 min naar de tempel gezocht, die er volgens ons toch echt moest zijn!

- De tweede dag Angkor hebben Rob en ik op de tandem gedaan, dit bleek nogal bijzonder. Een jongen bij een tempel vroeg of we die fiets uit ons eigen land mee hadden genomen en een Japanner met een veel te grote telelens maakte foto's van ons onderweg. Dus wie weet bezorgen wij ooit nog een Japanse familie de slappe lach.

- De Ier had op een dag erg secuur zijn buik ingesmeerd en was lekker in het zonnetje gaan liggen. De rest van de vakantie heeft hij rond gelopen met een witte buik en 2 vuurrode zij'en

- Wij zijn deze vakantie meerdere malen millionair geweest:D weten we ook eens hoe dat voelt.

- Toen Rob net even zijn ogen opendeed vanuit zijn fantastische slaapplek keek hij recht in de ogen van een groep kerels in jurken die hem allemaal tegelijk aankeken en veel te wakker vroegen: 'Ca va?', waarop Rob er een slaperige 'Ca va bien' uit kon persen.

Not so funny fact: het was de laatste dagen lekkerder weer in Nederland dan op Koh Chang:(

Over een uurtje vertrekt ons 2e vliegtuig en zijn we weer thuis. Ook al vinden we het heel jammer dat het voorbij is want we hebben het super leuk gehad vinden we het ook fijn om jullie allemaal weer te gaan zien hoor!

Dikke kus en tot snel!

The story so far...

Nu onze vakantie op z'n eind loopt (helaas), ons vorige bericht al lichtjaren achter ons lijkt te liggen (excuus daarvoor) en wij op dit moment geplaagd worden door tropische regenbuien (niets aan te doen), is het weer tijd voor een nieuw berichtje. Op dit moment zijn wij bij Ad op Koh Chang en hebben wij de tijd tussen Hanoi (vorige bericht) en onze huidige bestemming goed besteedt. Echter ook nu is tijd een schaars iets voor ons en zal ik niet alles dag voor dag beschrijven, in plaats daarvan introduceer ik een nieuw format:

Hanoi: ons laatste bericht kwam uit Hanoi een klein uurtje voordat onze slaapbus richting het zuiden naar Hue vertrok. Na een bliksembezoek aan de douche, en idem voor het eten van de pizza, ging de reis beginnen. Na met z'n 6en in een taxi gezeten te hebben, plus natuurlijk al onze bagage op schoot, kwamen wij aan op het busstation en vervolgden wij onze reis. In de bus aangekomen was ik (Rob) de gelukkige aangezien slechts een halve meter voor mijn neus een lcd scherm naar onder zeilde die de Aziatische variant van K3 uitzond. Na dit feest kwam er nog een zwoele (eveneens Aziatisch) soundmixshow erop gevolgd door een schrale actiefilm waarna ik van ellende in slaap viel en wij de volgende dag in Hue aankwamen.

Hue: eenmaal in Hue aangekomen zijn wij met z'n 5en op pad gegaan (inclusief 2 Zuid-Afrikanen en een Ier die ook de Ha-Long Bay trip met ons gevolgd hadden) op zoek naar een mooi hotelletje. Dit was niet erg moeilijk aangezien de opgewondenheid van het Vietnamese hotelpersoneel veraadde dat het absoluut geen hoogseizoen was, zodoende hebben wij voor een nette 7,5 euro met z'n 2en een mooie kamer met zwembad uitgekozen. Hoewel het zwembad verleidelijk was bij de immens hoge temperaturen zijn wij natuurlijk eerst op pad gegaan, want Hue had veel moois te bieden. Al lopend gingen wij op weg, al vonden de tuktuks dat een half uur lopen toch echt te lang was, en kwamen wij aan bij de Citadel van Hue. Deze Citadel was voorheen een imperiële stad gelegen aan de noordelijke zijde van de Song Huong rivier en later zwaar gebombardeerd door de Amerikanen (dank u Lonely Planet). Omdat er ondanks de bombardementen nog veel in oude staat was, was dit een zeer indrukwekkende bezienswaardigheid en zorgde dit eveneens voor veel mooie plaatjes. Hierna hebben wij toch maar eerst even een frisse duik genomen in het zwembad om vervolgens met z'n 5en (van hierboven) een biertje te doen bij het Backpackers hostel. Na wat gegeten te hebben bij een dubieus tentje op aanraden van een zatte Amerikaan (dat heb ik geweten de volgende morgen) hebben wij nogmaals een biertje gedaan in een kroeg met (te) enthousiast personeel dat ons eerst het spel Jenga voorschotelde en het vervolgens nog voor ons gingen spelen ook ... Afijn, het was een zeer geslaagde avond.

Zoals het hierboven beschreven eet-onderdeel al doet vermoeden, voelde ik met de volgende morgen niet al te prettig. Dat wij om 8 uur 's morgens een boottrip met onze Zuid-Afrikaanse en Ierse reisgenoten hadden gepland die de hele dag zou duren maaktte het er niet veel beter op. Klokslag 8 uur kwam dichterbij en ik besloot toch maar thuis te blijven en Mirte te gaan. Toen ik me daarna al heel snel beter voelde, op een manier die ik gezien de jonge lezers onder ons niet gedetailleerd zal beschrijven, kon ik met veel kunst en vliegwerk toch nog de boottrip halen. Op de boot hebben wij kunnen genieten van het prachtige uitzicht evenals de vele tomben waar wij aanmeerden.

Hoi An: de volgende bestemming was Hoi An en hier staat alles in het teken van de custom-made kleding en schoenen. Zoals sommige misschien al snappen, een waar paradijs voor menig koopgraag kledingliefhebber (*kuch* Mirte *kuch*). Ik heb mij dan ook de eerste twee dagen volledig overgegeven en zodoende ontwierp Mirte een mooi galajurk op papier en werd vervolgens jacht gemaakt voor de juiste ‘'tailor'' (ja op vakantie doe je alles samen). Na het uitkiezen van de juiste materialen werdt een jasje, galajurk en bijpassende schoenen bij Mirte aangemeten, en de dag erna op de valreep nog een cocktaildress. Mijn budget liet ruimte voor een paar op maat gemaakte funky schoenen, en bij deze nodigen wij dan ook iedereen thuis uit deze nieuwe aanwinsten te bewonderen ;). De derde dag hebben wij voor de verandering een scooter gehuurt om eens wat meer het binnenland van Vietnam te ontdekken. Onze bestemming was My Son, een gebied met oude tempelgroepen gelegen in de jungle en zoals zoveel in Vietnam grotendeels verwoest door de Amerikanen. Deze dag leverde vooral een waanzinnige scooterrit op over de immer drukke Vietnamese wegen waar geen verkeersregels zijn en de wet van de sterkste nog altijd geld...

Nha Trang: de tijd vloog en zo kwamen wij na weer een nachtbus 's morgens vroeg aan in deze populaire badplaats. In tegenstelling tot de eerder bezochten plaatsen in Vietnam is in Nha Trang het Vietnamese karakter enkel nog af te lezen aan de immense hoeveelheid scooters op straat, aangezien de stad verder vooral Westers aandoet. Hier waren wij van plan om eerst maar eens even lekker aan het strand te gaan liggen en de dag erna te gaan snorkelen. Helaas maakte een dreigende storm gelijk korte metten met onze strandplannen en gooide het weerbericht voor de volgende dag ook roet in het eten voor de geplande snorkeltour. De volgende dag zijn wij dan ook met goede hoop vertrokken naar het nabijgelegen eiland Vinpearl aangeduid met grote Hollywood letters leesbaar vanuit Nha Trang, hoezo Westers? Het weer bleef tegen alle verwachtingen in zeer goed die dag en de op het eiland gelegen rodelbaan, mega-aquarium, attractiepark, waterpark en nabijgelegen strand deden de rest van het werk, en had ik al gezegd dat er vrijwel niemand te bekennen was zodat je overal gelijk in kon :)?

Ho Chi Minh stad (Saigon): na de minder goed bevallen drukte van Bangkok en een ietwat krap tijdsschema hebben wij gelijk bij aankomst de bus gepakt richting Phnom Penh (Cambodja), waardoor dit een zeer kort stukje wordt.

Phnom Penh: omdat ook hier de tijd niet onze beste vriend was hebben wij op advies van veel medereizigers de S21-jail en bijbehorende killing fields van Choeung Ek per scooter bezocht. Na een ritje in het zeer drukke verkeer van Phnom Penh (zoals eigenlijk in heel Zuid-Oost Azie) kwamen wij aan bij de killing fields waar nog niet eens zo heel lang geleden de zieke praktijken van Pol Pot en zijn rode Khmer plaatsvonden. Wat er tijdens de begeleidende audiotour aan wreedheden werd aangehaald was bijna niet te bevatten, de aanblik van het herdenkingsmonument dat duizenden schedels huisvestte zorgde voor een passend eind aan deze lugubere plek. Hierna zette wij onze reis voort naaar de S21-jail in hartje Phnom Penh. Na de volledige ontruiming van de Cambodjaanse hoofdstad door de rode Khmer werd deze voormalige school in het geheim gebruikt voor het deporteren van personen naar de killing fields van Choeun Ek. Deze heftige dag sloten wij gelukkig wel goed af, namelijk op het dakterras van een van de chicste hotels van Phnom Penh dat uitzicht had over de rivier. We vielen echter wel wat uit de toon met onze sjofele kleding en het feit dat wij daar enkel waren voor de happy hour drankjes ;).

Siem Reap: en zo kwamen wij 's morgens vroeg aan op de bestemming waarvoor we ons iewat gehaast hadden de laatste dagen. Siem Reap is een stadje dat enkel leeft op bezoekers van de nabijgelegen tempels van Angkor, en wij wilden genoeg tijd hebben om al dit moois te bezoeken. Omdat er door buitenlanders geen scooters gehuurd mogen worden en er ook geen bussen rijden (vervoer is hierdoor dan ook volledig in handen van tuktuks die flink betaald worden) hebben wij, Hollands als wij zijn, gekozen om een fiets te huren voor 2 dollar per persoon. Vervolgens hebben wij op aanraden van de Lonely Planet, backpackers als we zijn, de 15 km verderop gelegen tempelgroep bezocht. Deze tempelgroep bezat de oudste tempels en was daarom de meest logische eerste stap. Vervolgens zijn wij door de brandende zon, die het middaguur hier vaak met zich meebrengt, naar onze volgende bestemming 25 km verderop gefietst. Deze bestemming was de tempel van Ta Prohm en is onder andere decor geweest voor de Tomb Raider films, dit was de ultieme Indiane Jones experience. De tempel was in de loop der jaren volledig in handen gevallen van de natuur en dit leverder mooie aanblikken op van immense bomen die door muren heen gegroeid waren of simpelweg op de tempel groeide. Omdat het alweer tegen sluitingstijd liep en wij graag voor het donker thuis wilden zijn, inderdaad in de jungle is geen straatverlichting, hebben wij de weg ingezet naar huis van een kleine 10 km. Hoewel ik mezelf had belooft nooit meer op een fiets te stappen na deze uitputtende dag huurden wij de volgende dag vrolijk een tandem om naar de wat grotere tempels te gaan. Nadat ze bij de fietsverhuur raar opkeken dat Mirte voorop ging zitten, en mij werd gevraagd of het toch echt niet de bedoeling was dat ik daar ging zitten, gingen wij op pad. Al snel merkten wij dat je als twee toeristen op een tandem zelf ook een ware attractie bent waardoor er flink wat afgezwaaid werd die dag. De tempels die wij hier bezochten waren zeer indrukwekkend en zijn vrijwel niet te beschrijven, iedereen is daarom uitgenodigd om een keer de foto's te bekijken ;). Aan het eind van de dag wilden wij nog naar Angkor Wat, het grootste religieuze gebouw ter wereld en het natiole symbool van de Khmer, maar helaas gooide een helse tropische regenbui roet in het eten. De aandacht was echter onverminderd groot toen de lokale bevolking ons op de tandem door de regen naar huis zag scheuren... Daarom hebben wij de volgende dag Angkor Wat bij zonsopgang bezocht tesamen met een aantal verderopgelegen tempels (50km). Hiervoor hadden wij toch wel gemotoriseerd vervoer nodig, sorry Nederland, en wij waren zo slim om deze om half 1 's nachts nog te regelen. Met de eerder genoemde te bezoeken zonsopgang kunnen alle rekenwonders onder u wel berekenen hoeveel uur slaap wij die nacht hebben gehad. En zo vertrokken wij nog met zand in de ogen midden in de nacht naar Angkor Wat, wat al snel meer dan de moeite waard bleek. Hierna bezochten wij nog (want het was toch pas 7 uur 's morgens) Banteay Srei (ook wel de vrouwentempel genoemd door alle miniscule steenbewerkingen die onmogelijk door een mannelijke hand gemaakt kon zijn), Kbal Spean (een rivier diep in de jungle waar allerlei figuren in steen waren gehouwd, zowel onder water als in de rotsen) en het centrum voor behoud van biodiversiteit waar verschillende bescherme diersoorten werden opgevangen.

Koh Chang: Aangezien het eigenlijk te bedoeling was dat ik (Mirte) dit verhaaltje zou schrijven, maar doordat ik gisteren ziek was ging dat niet, zal ik nu verder vertellen. Na een reis met o.a. de bus, minivan en ferry kwamen wij aan op Koh Chang. Hier stonden opa en Thong al op ons te wachten en vervolgden wij onze weg met de auto naar hun huis waar de spaghetti al klaar stond. De echte eerste dag hebben wij de waterval van Klong Plu bezocht. Bij aankomst zagen wij al snel dat de 2 Duitse jongens van de busreis er ook waren en een duik namen bij de waterval. Rob kon die kans natuurlijk niet voorbij laten gaan en er ontstond een hele duikparade. Uiteindelijk besloot ik het koude water ook maar te trotseren. We maakten een afspraak met de Duitse jongens om die avond naar een feestje te gaan. Opdat we de taxi te duur vonden en we zin hadden in een wandeling besloten we terug te lopen vanaf de waterval naar Opa. Onderweg hebben we wat winkeltjes bekeken en een heerlijke bananenpannenkoek gegeten. Eenmaal terug bij opa pakten we snel onze strandspullen om nog een kleine 2 uur van te zon te kunnen genieten. ‘s Avonds had Thong lekker Thais voor ons gekookt en rond een uurtje of 9 vertrokken we richting het centrum om wat rond te lopen en vervolgens naar het feestje te gaan waar we met de Duitsers hadden afgesproken. We hebben gezellig zitten kletsen en hoorden al iets over een show die die avond zou komen. Dus na de vuurshow dachten we dat we het hipste deel hadden gehad. Maar we hadden het mis... De vrienden van de jarige Nederlandse kroegbaas hadden een heuse shemale show geregeld, er leek geen einde te komen aan al dan niet omgebouwde mannen in vrouwen kleding, het 'klapstuk' bleek een omgebouwde man met een doorschijnend voorstuk in zijn jurk. De show eindigde met de vrienden van de jarige die zich eveneens in een jurk hadden gehesen. De Duitsers vroegen zich natuurlijk wel een beetje af waar wij hen voor hadden uitgenodigd maar gelukkig zagen ze er de lol van in en er was gratis eten;). Een geslaagde avond.

De dag erna zaten we om kwart voor 7 al weer in de auto richting het vaste land. We hebben een bezoekje gebrac ht aan de zus en de moeder van Thong, heel wat honden geaaid en een kijkje genomen op de latexplantage van Ad en Thong. Tegen het avondeten waren we weer terug en zijn we bij een leuk Italiaans restaurantje gaan eten. Heerlijk om weer eens een goede pizza te eten! ‘s Avonds zijn we nog een drankje gaan doen bij een kroeg met live muziek(helaas niet van een heel hoog niveau) en natuurlijk kwamen de Duitsers ook net aanlopen. Deze toevalligheid moest natuurlijk gevierd worden met een drankje en zo hebben we weer een gezellige avond gehad. Ze vertrokken de volgende ochtend dus gingen wat vroeger naar huis. Wij besloten nog een kijkje te gaan nemen bij een mooie tent aan het strand waar je ook echt op het strand op kussens kon zitten.

Helaas werd ik die nacht ziek en heb ik gisteren ook niets kunnen doen, het regende ook nog de hele dag dus Rob is ook grotendeels aan het huis gekluisterd geweest. We hebben wat films gekeken en opa had lekker ovenschotel gemaakt voor hem en Rob, ik kon nog steeds niet eten. ‘s Avonds wilden we nog even met thuis skypen maar door het slechte weer deed het internet het ook niet. Een beetje een pech dag dus helaas. Gelukkig voel ik me vandaag al weer een stuk beter en gaan we zo maar eens wat over het eiland rondrijden.

PS zoals jullie hebben gemerkt beschrijven we alsnog alles dag voor dag, dus nieuw format faal.

PPS. Niet getreurd er zijn funny facts maar we willen nu van onze laatste dag gaan genieten dus die zetten we er in Dubai op aangezien we dan toch 9 uur moeten wachten :).

Groetjes Rob en Mirte!

The great journey to HaLong Bay

Beste allemaal,

Nu wij weer op het punt staan te vertrekken uit Hanoi (Vietnam) is weer tijd voor een berichtje.

Inderdaad, we zijn op dit moment in Hanoi, wat ons bij het vorige bericht nog een onmogelijke bestemming leek. In Chiang Mai (Thailand) werd ons verteld dat er maar een enkele grenspassage geopend zou zijn in het zuiden van Laos (en in het midden van Vietnam). Hier baalden wij flink van en zagen hiermee onze kansen vervliegen om de legendarische HaLong Baai te zien die gelegen is bij Hanoi (Noord-Vietnam). Maar omdat informatie hier vaak niet helemaal objectief en eenduidig is zijn wij eerst naar Vientiane, hoofdstad van Laos, gegaan om vanaf hier verder te kijken wat mogelijk was.

En zo vertrokken wij per minibus van Chiang Mai naar Vientiane. Na een dolle rit, bergwegen met stijle afgronden en een chauffeur die niet zo misstaan in menig actiefilm, kwamen wij aan bij de grens van Laos. Na ons visum betaald te hebben plus de 1 dollar fee voor overuren die je altijd schijnt te moeten betalen (?!) werden wij met een volgende bus in Vientiane afgezet. Hier zijn wij gelijk gaan informeren naar mogelijkheden voor een een reis naar Hanoi. Ons verhaal van gesloten grenzen werd zowaar weggelachen en het scheen gewoon mogelijk te zijn de grens in het noorden te passeren van per bus naar Hanoi te gaan. Dit aangename nieuws hebben wij 's avonds uitbundig gevierd door naar een high school singing contest te gaan. Omdat er uit het cultureel centrum waar het festijn gehouden werd nogal een uitbundig geluid kwam ben ik (Rob :)) eerst mijn dichte schoenen aan gaan doen om mogelijke glasscherven en vliegend bier vakkundig te trotseren. Niets bleek minder waar aangezien de entree bestond uit het kopen van een blikje pepsi (verder werd water en chips geschonken) en kwamen wij in een gillende menigte Lao (inwoners van Laos ;)) waarvan ik ze heden ten dage nog steeds verdenk de nodige redbull genuttigd te hebben. Wij brachten bij binnenkomst gelijk de gemiddelde leeftijd met een aantal jaar omhoog maar we hebben er niet minder om gelachen.

De dag erna, 2 Mei, was Mirte helaas ziek waardoor ik 's middags toch maar in mijn eentje op pad gegaan ben. Het was echter labour day waardoor de toch al niet in al te grote getale aanwezige bezienswaardigehden ook nog eens dicht schenen te zijn. De volgende dag hebben Mirte (al weer wat opgeknapt ) en ik het nationaal musem van Laos aangedaan alvorens ons naar de 26 uur durende slaapbus te begeven.

Na een lange rit in de slaapbus met een dolle grenscontrole, lees: zeer opgewonden Lao mannetjes van 1 meter 50 die met zakken vol paspoorten liepen te zwaaien, kwamen wij 's avonds aan in Hanoi. Hier installeerden wij ons in een mooi hostel waarna wij zijn gaan eten en ons bij de uitbundige uitgaande menigte van Engelsen, Ieren, Zwiters, Zuid-Afrikanen etc. hebben gevoegd die ons eerder tijdens de busrit vergezeldden. Typisch Engels is dat je bij elk genuttigde biertje van kroeg wisseld en zo hebben wij gelijk op de eerste avond het hele uitgaansleven van Hanoi door gespit. Hierbij hebben wij tevens de zeer beroemd Bia Hoi genuttigd, een koud vers getapt biertje uit een vat aan de straat voor slechts 500 dong wat op ongeveer 20 cent uitkomt.

Op 4 april hebben wij met een aantal mensen uit ons bus- en uitgaansgezelschap een 3 daagse tour naar HaLong Bay geregeld. Na nog een aantal bezienswaardigheden aangedaan te hebben begaven wij ons 's avonds naar de nightmarket met een ander Nederlands stel. Hierbij hebben wij ons snel op basis van geslacht opgesplitst waarna de vrouwen de hele markt doorgewerkt hebben en de heren nogmaals wat Bia Hoi genuttigd hebben op de traditionele plastic kinderstoetjes aan de straat.

En zo begon de volgende dag, inmiddels 5 Mei, de langverwachtte trip naar de HaLong Baai. Na een kort ritje van 4 uurtjes en uitleg van een slecht-in-namen zijnde Vietnamese gids (iedereen werd Sonny genoemd voor het gemak) konden wij op de boot in de haven van HaLong City. Hierbij werden wij bij uitvaart overrompeld door de pracht en praal van HaLong Bay. Grote begroeide rotsblokken met biddende arenden, grotten gelegen in de verscheidene eilanden, op plastic tonnen drijvende mini-dorpjes, het was er allemaal. Na eerst een grot aangedaan te hebben, kregen wij de tijd om een kayak-rondje te maken in de baai. De natuurpracht die hier te zijn is is enkel uit te leggen via beeldmateriaal (foto's komen nog ;)). Hierna zijn wij verder de baai ingegaan en hebben in de baai voor ChatBa eiland het anker uitgelaten. De rest van de dag bestond uit het van de top van de boot in het water springen en 's avonds ons tegoed doen aan Karaoke met een biertje.

Na een nacht op de boot vervolgde wij onze weg door naar het grootste bewoonde eiland van HaLong Bay te gaan, ChatBa eiland (12.000 inwoners). Hier hebben wij een helse trekking gedaan in het nationale park van eht eiland wat ons naar de top van de berg leidde. Puntige rostblokken, gladde kleiafgronden en ander klimwerk werden hiervoor getrotseerd, echter het uitzicht was het meer dan waard (evenals het zien van de ploeterende Jappaners in pak en met hoge hakken). Na levend de berg weer afgekomen te zijn vervolgde wij per boot onze weg naar een stukje strand met aangelegen bungalowpark (wat ook echt enkel per boot te bereiken was). Dit was het type bungalowpark dat je enkel op de mooiste reclamefolders ziet, maar waarvan je denkt dat het nooit echt bestaat. De verschillende gratis pooltafels, tafeltennistafels, kayaks deden de rest ;). Plotseling was zelfs een trekking naar Monkey island niet meer nodig aangezien deze al zelf naar onze bungalows waren toegekomen. Na veel foto's nemen, wat nootjes voeren (apen kunnen trouwens voor geen meter vangen), en wegrennen voor de oudere mannetjes apen was het avondeten gereed en werd de avond afgesloten met een biertje en spelletje pool/tafeltennis.

De dag, 7 april, erna stond in het teken van de terugreis van het eiland naar HaLong City waar ik als hoogtepunt nog een lekkere verbrande rug heb meegepakt (vrij knap omdat er niet eens zo veel zon was) en kwamen wij weer 's avonds terug bij ons hotel.

Op dit moment zijn wij aan het wachten tot de bus naar Hue (midden Vietnam) vertrekt en wij een nieuw hoofdstuk kunnen toevoegen aan onze reis. To be continued...

Funny Facts:

- Een ijsje moet je hier als een hollandse haring met uitjes eten aangezien het klimaat het rechtop houden van je ijs en langzaam eten onmogelijk maakt.

- Waar je in Nederland op de stoep loopt, dient die in Vietnam vooral als parkeerplaats voor de immense hoeveelheid scooters, terras en marktkraam.

- Geld uitgeven aan bier kan heel moeilijk zijn wanneer je maar 20 cent voor bier betaald aan straat en vervolgens al je verzamelde free-beer tickets uitgeeft in de kroeg.

shower at the waterfall

Vanavond vertrekken we uit Chiang Mai en gaan we met de bus naar Vientiane in Laos, tijd dus weer voor een berichtje. Laos stond eigenlijk niet op ons programma maar doordat er wat grenzen gesloten zijn en de vliegtickets niet te betalen moeten we een tussen stop maken. Vanaf Vientiane zullen we verder gaan naar lao bao de enige open grens tussen Laos en Vietnam) om zo Vietnam binnen te komen. We hopen rond 1 of 2 april Vietnam te bereiken.

Maar goed, genoeg over de toekomst. Jullie zijn natuurlijk allemaal heel benieuwd wat wij de laatste tijd hebben gedaan!

Aangezien Rob het vorige berichtje heeft geschreven heb ik jullie nog niet kunnen vertellen over mijn Songkran avontuur op Koh Chang... Hiervoor moeten we wel even terug in de tijd en wel naar Cloe's verjaardag, 15 april(sorry ik weet niet hoe de puntjes op de e werken hier...). Ik gaf aan opa en Thong te kennen dat ik ook wel eens wilde weten hoe het is om Song kran mee te vieren, meteen werd de telefoon gepakt en werd er een Thaise pleegfamilie opgetrommeld om mij mee op sleeptouw te nemen. Eenmaal bij de buurvrouw aangekomen bleken we met 14 personen in een pickup op weg te gaan. Ik zat samen met 4 kinderen, een oma en 3 volwassenen acherin de bak. Allen gewapend met waterpistolen en bakjes. De oma had een waterpistool dat verbonden was met een watertankje in de vorm van vlindervleugels die je op je rug moest binden en deed heel fanatiek mee, super grappig! We reden door het dorp en werden al goed natgegooid en wij deden vrolijk mee door de tegenpartij ook van een nat pak te voorzien. Druipend en wel kwamen we aan bij een tempel complex, waar ik heel wat verschillende rituelen mee mocht doen. Het gaat er daar allemaal iets soepeler aan toe dan in de kerk in Nederland. Het kleinste jongetje moest namelijk plassen en deed dat gewoon midden in het complex in een bloemperkje.

Ondertussen hadden we honger gekregen en gingen we ergens eten, mijn eten werd als een van de eerste geleverd en ik wachte netjes af tot dat de rest ook te eten had. Ze keken me allemaal raar aan en vroegen of ik het niet lekker vond. Dat was het moment waarop ik te horen kreeg dat je in Thailand niet hoeft te wachten tot iedereen te eten heeft en dat het eten ook niet tegelijk wordt geleverd maar gewoon het eerst wat het eerste klaar is.

We vervolgden onze toch in de achterbak en midden op een berghelling bleek 14 zelfs voor een Thaise auto, die toch wel iets gewent is, wat veel te zijn. Er kwam van allerlei vieze zwarte rook uit de uitlaat maar we kwamen geen centimeter meer vooruit. Dus dan maar rustig achteruit de bergaf (wij dus met open bak naar achteren inclusief van achter naderend verkeer). Gelukkig had poging twee met een aanloopje meer succes en konden we verder. Onderweg nog heel wat watergevechten uitgevochten om vervolgens bij een super mooi paradijselijk strandje uit te komen. We gingen met z'n allen zwemmen, niet in bikini maar gewoon met de kleren aan want ze doen hier niet echt aan badkleding. De oma vermaakte zich kostelijk door als een haai achter de kindjes aan te duiken en ik ontfermde me over het kleine jongetje. Na wat gezwommen te hebben lieten Chris (een hele leuke thaise vrouw) en ik ons lekker masseren in een strandtentje om vervolgens een strandwandeling te maken.

Zo dat was mijn Songkran avontuur.

Nu terug naar het heden,

De afgelopen week zijn Rob en ik in Chiang Mai geweest. Dat is een stad in noord-Thailand. Met de nachttrein (wat op zichzelf al een heel avontuur was) zijn we van Bangkok hierheen gereisd. Op het station werd mij een foldertje van een hotel aangeboden met de boodschap dat ze tweepersoons kamers hadden vanaf 300 baht(7,50 euro). Dat was natuurlijk te mooi om waar te zijn dus we besloten gewoon een taxi te nemen richting het backpackers deel. Na wat hostels uit de lonely planet te hebben bekeken besloten we toch maar een kijkje te gaan nemen bij dat hotel. In het foldertje stond een mooi zwembad en ruime kamers. Bij het hotel aangekomen liet ik ze het foldertje zien met de vraag, ziet het er hier echt zo uit. Waarop ja werd geantwoord en de kamers bleken ook nog eens echt 300 baht. Onze dag kon niet meer stuk. 's Avonds hebben we een trekking geregeld voor de volgende dag en zijn we wat gaan eten op de night market (die hier nog groter was dan in Hua hin!).

Op 24 april stonden we klaar onder bij het hotel met de spulen die op het lijstje stonden van wat we mee moesten nemen voor onze 3-daagse trekking. Een kwartiertje later dan gepland stond het open busje klaar om ons mee te nemen. Een klein Thais mannetje met een zwart paardenstaartje genaamd Nio werd onze gids. De groep bestond uit totaal 8 mensen. 1 meisje uit Amerika, 1 jongen uit Australie en 2 stelletjes uit Frankrijk. De eerste stop was een markt waar we eventueel vergeten dingen en wat eten en drinken konden halen. Vervolgens gingen we verder richting het olifantenrijden. Per 2 kregen we 1 olifant en een olifantenrijder. In het begin was het even slikken toen onze olifant niet wilde luisteren en daardoor een tik op zijn kop kreeg van zijn rijder. 'Gelukkig' luisterde hij daarna goed en gingen we op pad. Op de helft vroeg de rijder of ik ook even op de nek van de olifant wilde zitten (in eerste instantie zaten Rob en ik op een stoeltje dat op de rug van de olifant was gebonden). Dat laat ik me natuurlijk geen tweede keer vertellen dus ik klim op de nek van de olifant. Die vrolijk doorging met zijn slurf naar ons uitsteken waarmee hij wilde zeggen dat hij nog een banaan wilde. Heel gaaf om zo dicht bij zo'n enorm beest te zitten, al blijft het natuurlijk een beetje dubbel omdat je weet dat ze in het wild een stuk leuker leven zouden hebben. Toen we onder het olifantensnot weer bij het kamp aankwamen had de olifant het warm en ging hij zichzelf(inclusief ons) besproeien met water dat er niet erg gezond uitzag. Met mijn stomme kop deed ik van schrik mijn mond open, bah!

Vanuit het olifantenkamp gingen we, na een goede lunch, te voet verder. De weg bestond uit hele smalle paadjes langs afgronden, boomstammen om totaal afgebrokkelde stukken te overbruggen, bruggetjes gemaakt van bamboe en open rijstteel vlaktes. Onderweg schoof het Amerikaanse meisje nog bijna een berg af dus je kunt je wel voorstellen dat ik mij niet zo heel prettig voelde en blij was toen we als pauze de opgebouwde hitte in een waterval van ons af konden spoelen. (Ja jullie horen het goed ik heb in natuurwater gezwommen!)

Onderweg hadden we een jongetje opgepikt uit het dorp waar we die nacht zouden slapen en hij leidde ons over bergweggetjes richting het dorp. We kwamen totaal uitgeput en uitgehongerd aan en waren blij toen we konden 'douchen' in het wc hokje door een tuinslang boven ons hoofd te houden. Toen eindelijk een heerlijke curry voor ons stond werd die meteen opgegeten. 's Avonds hebben we nog gezellig zitten kletsen onder het genot van een biertje en 'magic water' voor de heren en cola en water voor de dames. Onze gids bleek wel van een drankje te houden en kwam in steeds giecheligere toestand naar ons toe met steeds weer een nieuw spelletje, raadsel of liedje waarbij hij zichzelf op de gitaar begeleidde 'if you touch, you can play-hie'.

Rond een uurtje of 1 zochten we onze bedjes op in de bamboo hut en klapten we onze klamboo uit. Welterusten...

De volgende ochten werd iedereen veel te vroeg wakker door de kippen, honden en het krijsende varken. We zaten suf te wachten tot een schattig opatje ons koffie en thee kwam brengen. Het ontbijt bestaande uit toast met jam en ei volgde niet veel later. Van onze gids die de avond ervoor zo nadrukkelijk aanwezig was was echter geen spoor te bekennen. Rond half 11 ging een van de franse meisjes maar even navraag doen waar hij was gebleven en hij bleek nog te slapen. '10 minutes!'. Dus wij weer wachten. We bleken met een andere gids verder te gaan en begonnen aan onze tweede dag door de jungle banjeren. Deze tweede gids bleek een lokale Thai te zijn en wist ons onderweg vanalles te vertellen over plantjes en diertjes. Onderweg maakten we nog een stop bij een waterval om te douchen en bij zijn eigen huis om te lunchen. Over deze lunch was ik een beetje skeptisch aangezien het water voor de noodle soep werd gehaald uit een bak waar zojuist nog een klein jongentje in gewassen was die een ongelukje had gehad... Het had in ieder geval gekookt...

Rond 5 uur kwamen we aan bij het waterfallcamp waar we nacht 2 zouden doorbrengen. Toen ik het water in wilde gaan om wat af te koelen gleed ik uit over het groene glibberige alg op de stenen precies op het moment dat Rob zei 'kijk uit het is glad'. Gelukkig bleef het bij een aantal blauwe plekken en wat spierpijn. Na weer een heerlijke curry gingen we bij een kampvuur zitten om wat te kletsen. De broer van onze gids had zich bij ons gevoegd en vroeg of er iemand zin had in kikkerbilletjes. De dare devils onder ons (iedereen behalve ik, al was de groep wel uitgedunt tot 5 aangezien niet iedereen een 3-daagse trip deed) wilden dit wel proberen. Dus gingen de broer en de gids op pad met een zaklamp en een lege waterfles waar de kikkers in verdwenen. Ik had ze vriendelijk verzocht de kikkers op ergens anders op een aardige manier dood te maken dus na een tijdje kwamen ze aan met een rooster vol met kikkers. Na even op het kampvuur te hebben gelegen waren ze klaar om opgegeten te worden. Rob en de anderen uit onze groep probeerden een kikkerbilletje en lieten het daarbij maar de broer at kikker na kikker in zijn geheel van kop tot staart op...

Hij was er volgens mij erg verzot op want hij ging later op de avond nog in zijn eentje het bos in op jacht naar nog meer kikkers. Het duurde wel erg lang voordat hij terug kwam en onze gids werd een beetje zenuwachtig en ging ook het bos in om zijn broer te zoeken. Wij bleven alleen achter bij het kampvuur. Toen Rob en de Australische jongen ook gingen zoeken, niet in het bos hoor wees maar niet bang, bleef ik achter met een frans stelletje. We voelden ons een beetje alsof we in een horrorfilm zaten helemaal omdat de gids ook in het water aan het schijnen was met zijn zaklamp! Gelukkig kwamen er na een half uur 2 lichtjes uit het bos gevolgd door de gids en zijn broer.

Na nog wat gekletst te hebben kwam ook aan deze dag een eind en zochten we ieder ons eigen bamboe hutje op.

's Ochtends stond er weer hetzelfde ontbijt voor ons klaar maar deze keer op een minder 'onze gids heeft een kater' achtig tijdstip. 8 uur ontbijt zodat we om 9 uur echt op pad waren. Onderweg gingen we op visite bij de moeder van onze gids en bezochten we uiteraard weer een waterval om te douchen. Het laatste onderdeel van de trekking was bamboo rafting. Waarbij we op een dun langwerpig vlot van bamboo over de rivier gingen en we werden bijgestuurd door een Thai met een lange stok 'a la Venetie'. Ook ik waagde me er even aan om onze boot met deze stop op het goede pad te houden maar dat was toch moeilijker dan het leek en we crashten dan ook binnen 5 minuten waarna ik het stokje toch maar weer overdroeg.

Ondertussen was gebleken dat we het met z'n 5en erg goed konden vinden. Het Franse stel had nog geen slaapplaats en was door onze verhalen over ons geweldige hotel geinteresseert geraakt en ging met ons mee. We spraken af om elkaar 's avonds te ontmoeten in het foodcourt op de nightmarket om samen te eten. Helaas hebben we de australische jongen niet meer kunnen vinden. Met het franse stel hebben we de afgelopen dagen echter wel nog veel opgetrokken. Had ik mooi een shop maatje voor op de night market en had Rob een andere jongen om 'die vrouwen en hun shopdingen' achtige irritaties mee uit te wisselen.

We besloten dan ook om de dag na de trekking (27 april) samen een kookcursus te volgen. We werden om 10 uur opgepikt bij ons hotel om vervolgens 2 straten verderop te worden afgezet bij de kookschool. Eerste gingen we met de hele groep naar de markt om inkopen te doen voor de gerechten die we gingen maken en hier vertelde het meisje ook veel over de verschillende planten, kruiden, groentes, garnalen pasta's en soepkrabben. We hebben die dag 5 gerechten gemaakt, een curry, een soep, een stir fried gerecht, een loempia of viskoekje en een toetje. Het koken was super leuk maar door de hitte hadden we allemaal geen honger en kregen we onze zelfgemaakte gerechten vaak niet op. Gelukkig hadden ze doggybags!

Na even lekker in het zwembad te hebben gelegen zijn we weer met zn 4en naar de nightmarket gegaan.

28 april hadden Rob en ik een relax dag. We hebben lekker uitgeslapen en aan het zwembad gelegen. Aan het eind van de middag zijn we onze reis naar Hua hin gaan regelen, wat moeilijker was dan we hadden verwacht maar dat heb ik jullie in het begin van mijn verhaaltje al uitgelegd. Vandaag hebben we ook lekker niets gedaan en over 2 uur staat de bus klaar om ons naar Vientienne te rijden waar we morgen ochtend aan zullen komen.

Zo dat was weer een heel verhaal...

Hele dikke kus en tot de volgende keer weer!

Bij gebrek aan tijd deze keer helaas geen funny facts :(

?

Hua Hin & Bangkok

Beste allemaal,

Nu we op het punt staan om Bangkok per trein te verruilen voor Chiang Mai is een update van onze trip wel op zijn plaats.

Ik kwam 's avonds 16 april aan op het vliegveld van Bangkok waar ik gelijk voelde waarom April de warmste maand in Thailand is (lees: lange broek en lange mouwen). Hierna gingen wij naar een hotel om de eerste nacht in door te brengen. Vervolgens vertrokken wij met de auto (airco :)) richting het zuiden van Thailand naar Hua Hin. Daar aangekomen en ons geinstalleerd te hebben in een mooi hotelletje, zijn wij op verkenning gegaan. Hierbij hebben wij eerst het grote overdekte winkelcentrum bekeken (natuurlijk van de binnenkant, airco ;)) en zijn wij vervolgens richting het strand gegaan. Na hier nog wat gedronken te hebben in een kunstmatig oerwoud van parasols hebben wij het centrumpje van Hua Hin verder verkent. 's Avonds zijn wij met z'n allen wat gaan eten aan het begin van de befaamde night market van Hua Hin. Dit resulteerde in een mooie gestoomde vis (pittig) en zeer frequent markkraampjes bezoek van Mirte op de night market.

De tweede dag Hua Hin startte weer bij de Village market om wat eten en drinken te halen. Hier heb ik tevens Mirte een uurtje in de kledingkraampjes laten uitrazen terwijl ik mij tegoed deed aan een goede bak koffie van de Starbucks (airco) en de voetbal international. Hierna hebben wij lekker aan het strand gelegen en wat inheemse fruitsoorten verorberd. 's Aonds hebben wij gezellig met z'n 2'en gegeten en hebben de dag eveneens afgesloten op de night market.

De derde dag Hua Hin stond in het teken van cultuur. Daarom zijn wij op deze dag 7 kilometer naar de berg Khao Taikab gelopen op het heetst van de dag. Uiteindelijk aangekomen bekeken wij de diverse tempels op de berg en het grote Buddha beeld dat omringt werd door apen. Vervolgens konden wij de met de voet afgelegde 7 kilometer terugrijden met de bus voor nog geen 10 baht pp (omgerekend 25 eurocent).

De volgende dag werden wij door Ad afgezet in Bangkok. Hier hebben wij ons heil gezocht in het backpackers gebied Banglamphu. Na een geschikt hostel gevonden te hebben, en een kort middagslaapje, hebben wij geprobeerd Chinatown te vinden. Zoals de zinsopzet al verraadt hebben wij deze niet gevonden, en hebben wij de lange hete dag afgerond met een lekkere Thaise avondmaaltijd en een drankje.

De tweede dag in Bangkok hebben wij de fietstocht ''Colors of Bangkok'' gedaan om toch wat meer van de stad te zien. Wij begonnen in de allerarmste krottenwijken van Bangkok. Na een boottochtje over de rivier kwamen we in het jungle gedeelte van Bangkok waar wij over smalle verhoogde betonnenweggetjes onze weg vonden door de moerassen. Ook bezochten wij hier de zogenaamde ''floating market'', hier werden wij heen gebracht met een Riksjcha. De 5 uur durende tocht bracht ons uiteindelijk bij een Muay Thai school waar je zelf het Thaiboksen mocht proberen als je nog puf had, dit had niemand meer. Na de helse loop- en fiettochten van de laatste dagen hebben wij ons 's avonds tegoed gedaan aan een half uur durende voetmassage.

Vandaag, 22 april, hebben wij ons treinticket naar onze volgende bestemming ''Chiang Mai'' geregeld. En aangezien wij bijna moeten vertrekken zal de rest van ons avontuur bewaard blijven tot het volgende verhaal ;).

Groetjes Rob

Funny facts:

-Een grote cola bestellen wanneer je heel veel dorst hebt voor 2 euro betekent dat je de hele fles meekrijgt.

-Veel thais eten is pittig zonder vermelding op de kaart. Begin dan ook niet aan eten wat op de kaart wel onder pittig vermeld staat.

-In de Rikschja zit je achter op de fiets in een overdekt zitje terwijl iemand anders jou door de 35 graden hitte fietst. Je krijgt bijna de neiging om te duwen.

-Hey you my friend where are you going, tuk-tuk? Staat met stip op nummer een van meest irritante zinnen van de plaatselijke bevolking.

please don't stay under the coconut tree

Hallo allemaal!

Bij de foto's hoort natuurlijk ook een verhaaltje, dan snappen jullie ook beter wat waar gebeurd.

Donderdag ochtend was ik eindelijk bijgeslapen en gewend aan de nieuwe tijd. Na rustig opgestaan te hebben ben ik met opa met de auto de andere kant van het eiland gaan bekijken. Onderweg zijn we bij een restaurantje van kennissen van opa een drankje gaan doen (ze hadden net een baby, echt super schattig!) en hebben we onder andere ook een tempel bekeken. Ik was vergeten een shawl of iets mee te nemen dus met een blouse van opa mocht ik gelukkig toch naar binnen. Nou ja eigenlijk niet naar binnen want je mag blijkbaar niet op de drempel van een tempel staan.

Smiddags ben ik met Thong meegegaan naar een tempel in wording. Daar zitten drie buddha's en met hulp van mensen uit de buurt wordt daar nu een tempel gebouwd. Momenteel staat er een partytent achterin en voorin is een verhoging gemaakt met een zeil erboven waar de buddha's op kunnen zitten en waar ze met de mensen kunnen praten. Samen met Thong heb ik ook een klein ritueeltje gedaan voor 'good luck from buddha!'.

Savonds zijn we wezen uiteten en heb ik garnalen op! ja jongens jullie horen het goed!

Vrijdag ochtend ging de wekker om 5 uur want we gingen naar de moeder van Thong. Aangezien vandaag Sokran begint(het 3 daags nieuwjaarsfeest in Thailand) en iedereen dan met water en wit poeder de auto's en voorbijgaande mensen bekogeld wilde opa liever weg gaan.Nahet bezoek aan de moeder vanThong zijn we naar de latex plantage van opa wezen kijken waarookananasstruiken stonden.

Op de terugweg hebben we 2 uurmoeten wachten op de ferry want nog steeds was heelThailand bezig het eiland op te komen leek het wel. En omdat iedereen daar zijn moter aan laat staan was het een smerige bedoeling. Wel grappig om alle bepoederde auto's mensen en zelfs politieagentente zien.

Eenmaal thuisbesloot ik Sokran te trotseren en naar het strand te gaan. Op de heenweg was ik helemaal doorweekt maar ik vond het eigenlijk besteen grappige bedoeling.

Savonds zijn we nog even bijde buurvrouw gaan zitten die haar huis vol had metfamilieleden en vrienden.Een gezellige bedoeling!

Vandaagben ik ook naar het strand geweest, opde heenweg viel het sokran-gehalte nog wel mee, na heel het strand afgelopen te hebben tot ik niet meer verder kon ben ik bij een tentje gaan liggen. Het zag er heel gezellig uit en er zaten hele gezinnen met kinderen maar de naam van hettentje was toch wel een beetje vreemd: 'porn restaurant and drinks', blijkbaar is dat normaal want een ander tentje verderop heette precies hetzelfde...
Op de terugweg kwam ik weer langs de babyolifantjes die flink aan het stoeien waren. Blijkbaar gaan die iedere dag onder de douche in de zee dus daar ga ik morgen maar eens naar kijken!

Zo dat is een heel verhaal geworden!

Tot de volgende keer,

Kus Mirte

Funny facts:

- In Thailand kun je maar beter geen overbezorgde bezitterige moeder zijn want je bent je kind meer kwijt aan alle andere vrouwen die ermee willen knuffelen dan dat je hem of haar zelf vast hebt. Wel handig, zo heb je ook geen buggy nodig.

- Op het strand staan bordjes met: 'please don't stay under the coconut tree'. Best goed om te zeggen aangezien er jaarlijks meerdere mensen sterven hier doordat ze een cocosnoot op hun hoofd krijgen. Maar geen toerist die daar natuurlijk naar luisterd, je komt immers naar Thailand voor de hagelwitte stranden met Palmbomen!

- Als je over het strand loopt en je denk wat waaien er toch allemaal bolletjes over het zand, schrik niet als je die 'bolletjes'van dichtbij gaat bekijken want dan blijken het doorzichtigekrabbetjes te zijn die overal over het strand lopen!

- Er staat hier een heel chic hotel, maar het hotel dat ernaast staat gunde dit de eigenaar blijkbaar niet want die heeft zijn gierton zo gezet dat het chique hotel hier lekker van kan meegenieten.

- Betaal een klein flesje water hier niet met 100 baht(2,5 euro) want dan weten ze niet waar ze het wisselgeld(85 baht) vandaan moeten halen...

- Sokran is een Thais feest waarbij de mensen oneindig slechte wiskey drinken(bier is hier net zo duur als in nederland, soms zelfs nog duurder), de dronken Thaise man wil dan ook nog wel eens voor wat overlast zorgen en dronken over straat waggelen. Maar de grootste grapjurken zijn hier de buitenlanders die overenthousiast ook hun plensje bij willen dragen. Gisteren zag ik om 8 uur(je mag uiterlijk tot 6 water gooien) nog een Italiaanse man van 60 zitten met zijn mooie jonge vrouwtje en een waterpistool.

Hello Thailand

Hallo allemaal!

Ik had ook een berichtje gestuurd vanuit Dubai maar dat is blijkbaar niet helemaal goed gegaan helaas. Was ook op een algemene pc die niet heel fancy was dus miss is dat de oorzaak geweest.

Maar goed, ik ben in Thailand dus de reis is iig goed verlopen.

Gisteren avond ben ik om 7 uur thaise tijd geland en stonden opa en Thong mij op te wachten. We moesten toen door Bangkok reizen om bij het hotel te komen. Dat was een heel avontuur aangezien ze en links rijden en nogal chaotisch en zich niet aan de autobanen houden. Maar we hebben het overleefd. Hotel was gezellig, nog wat gegeten onder het genot van Karaoke zingende Thai'en. De volgende ochtend om half 6 vertrokken richting Koh Chang, waar we rond half 12 aankwamen. Smiddags ben ik met opa nog de omgeving rond hun huis gaan bekijken achter op de scooter. Ziet er leuk uit hier en het huis is ook erg mooi. Later met Thong Vis en groente wezen halen, leuk om via haar het echt leven te zien. Zelf zou ik niet gauw na een restaurant een steegje in gaan om uit plastic bakken complete vissen te halen die voor je neus schoongemaakt worden. Maar eenmaal gestoomd op tafel was het echt super lekker! Verser dan dat kan natuurlijk eigenlijk ook niet!

Met opa nog een toetje gescoord bij de plaatselijke Italiaan en dat was mijn eerste dag in Thailand :) heerlijk!

Tot de volgende keer!

En bedankt voor de berichtjes die er al waren gestuurd!

Funny facts:

- daken zijn hier overwegend blauw ipv rood
- er zijn hier heel wat 'zwerf honden' die door het hele dorp worden onderhouden en heel schattig en knuffelbaar zijn
- Ik kan maar beter heel veel zonnebrand smeren want ze vinden het hier helemaal geweldig om wit te zijn en snappen er helemaal niets van dat wij ons perfecte witte huidje willen laten verpesten door in de zon te gaan liggen bakken. Alle boddy lotion, zonne brand creme enz. bevat hier dan ook geen bronzing spul maar UV whitening.
- Thong vindt dat ik heel makkelijk ben met eten :D wat een vooruitgang heb ik al geboekt in 2 dagen zeg!
- Chaotisch rijden went verrassend snel!
- Een jongen van de viskraam wilde Thong meer garnalen geven maar toen hij hoorde dat ik een vriendje had trok hij zijn aanbod in. Rob ik zou maar snel komen als ik jou was :P
- Iedereen is hier even groot als ik :D