Vanavond vertrekken we uit Chiang Mai en gaan we met de bus naar Vientiane in Laos, tijd dus weer voor een berichtje. Laos stond eigenlijk niet op ons programma maar doordat er wat grenzen gesloten zijn en de vliegtickets niet te betalen moeten we een tussen stop maken. Vanaf Vientiane zullen we verder gaan naar lao bao de enige open grens tussen Laos en Vietnam) om zo Vietnam binnen te komen. We hopen rond 1 of 2 april Vietnam te bereiken.

Maar goed, genoeg over de toekomst. Jullie zijn natuurlijk allemaal heel benieuwd wat wij de laatste tijd hebben gedaan!

Aangezien Rob het vorige berichtje heeft geschreven heb ik jullie nog niet kunnen vertellen over mijn Songkran avontuur op Koh Chang... Hiervoor moeten we wel even terug in de tijd en wel naar Cloe's verjaardag, 15 april(sorry ik weet niet hoe de puntjes op de e werken hier...). Ik gaf aan opa en Thong te kennen dat ik ook wel eens wilde weten hoe het is om Song kran mee te vieren, meteen werd de telefoon gepakt en werd er een Thaise pleegfamilie opgetrommeld om mij mee op sleeptouw te nemen. Eenmaal bij de buurvrouw aangekomen bleken we met 14 personen in een pickup op weg te gaan. Ik zat samen met 4 kinderen, een oma en 3 volwassenen acherin de bak. Allen gewapend met waterpistolen en bakjes. De oma had een waterpistool dat verbonden was met een watertankje in de vorm van vlindervleugels die je op je rug moest binden en deed heel fanatiek mee, super grappig! We reden door het dorp en werden al goed natgegooid en wij deden vrolijk mee door de tegenpartij ook van een nat pak te voorzien. Druipend en wel kwamen we aan bij een tempel complex, waar ik heel wat verschillende rituelen mee mocht doen. Het gaat er daar allemaal iets soepeler aan toe dan in de kerk in Nederland. Het kleinste jongetje moest namelijk plassen en deed dat gewoon midden in het complex in een bloemperkje.

Ondertussen hadden we honger gekregen en gingen we ergens eten, mijn eten werd als een van de eerste geleverd en ik wachte netjes af tot dat de rest ook te eten had. Ze keken me allemaal raar aan en vroegen of ik het niet lekker vond. Dat was het moment waarop ik te horen kreeg dat je in Thailand niet hoeft te wachten tot iedereen te eten heeft en dat het eten ook niet tegelijk wordt geleverd maar gewoon het eerst wat het eerste klaar is.

We vervolgden onze toch in de achterbak en midden op een berghelling bleek 14 zelfs voor een Thaise auto, die toch wel iets gewent is, wat veel te zijn. Er kwam van allerlei vieze zwarte rook uit de uitlaat maar we kwamen geen centimeter meer vooruit. Dus dan maar rustig achteruit de bergaf (wij dus met open bak naar achteren inclusief van achter naderend verkeer). Gelukkig had poging twee met een aanloopje meer succes en konden we verder. Onderweg nog heel wat watergevechten uitgevochten om vervolgens bij een super mooi paradijselijk strandje uit te komen. We gingen met z'n allen zwemmen, niet in bikini maar gewoon met de kleren aan want ze doen hier niet echt aan badkleding. De oma vermaakte zich kostelijk door als een haai achter de kindjes aan te duiken en ik ontfermde me over het kleine jongetje. Na wat gezwommen te hebben lieten Chris (een hele leuke thaise vrouw) en ik ons lekker masseren in een strandtentje om vervolgens een strandwandeling te maken.

Zo dat was mijn Songkran avontuur.

Nu terug naar het heden,

De afgelopen week zijn Rob en ik in Chiang Mai geweest. Dat is een stad in noord-Thailand. Met de nachttrein (wat op zichzelf al een heel avontuur was) zijn we van Bangkok hierheen gereisd. Op het station werd mij een foldertje van een hotel aangeboden met de boodschap dat ze tweepersoons kamers hadden vanaf 300 baht(7,50 euro). Dat was natuurlijk te mooi om waar te zijn dus we besloten gewoon een taxi te nemen richting het backpackers deel. Na wat hostels uit de lonely planet te hebben bekeken besloten we toch maar een kijkje te gaan nemen bij dat hotel. In het foldertje stond een mooi zwembad en ruime kamers. Bij het hotel aangekomen liet ik ze het foldertje zien met de vraag, ziet het er hier echt zo uit. Waarop ja werd geantwoord en de kamers bleken ook nog eens echt 300 baht. Onze dag kon niet meer stuk. 's Avonds hebben we een trekking geregeld voor de volgende dag en zijn we wat gaan eten op de night market (die hier nog groter was dan in Hua hin!).

Op 24 april stonden we klaar onder bij het hotel met de spulen die op het lijstje stonden van wat we mee moesten nemen voor onze 3-daagse trekking. Een kwartiertje later dan gepland stond het open busje klaar om ons mee te nemen. Een klein Thais mannetje met een zwart paardenstaartje genaamd Nio werd onze gids. De groep bestond uit totaal 8 mensen. 1 meisje uit Amerika, 1 jongen uit Australie en 2 stelletjes uit Frankrijk. De eerste stop was een markt waar we eventueel vergeten dingen en wat eten en drinken konden halen. Vervolgens gingen we verder richting het olifantenrijden. Per 2 kregen we 1 olifant en een olifantenrijder. In het begin was het even slikken toen onze olifant niet wilde luisteren en daardoor een tik op zijn kop kreeg van zijn rijder. 'Gelukkig' luisterde hij daarna goed en gingen we op pad. Op de helft vroeg de rijder of ik ook even op de nek van de olifant wilde zitten (in eerste instantie zaten Rob en ik op een stoeltje dat op de rug van de olifant was gebonden). Dat laat ik me natuurlijk geen tweede keer vertellen dus ik klim op de nek van de olifant. Die vrolijk doorging met zijn slurf naar ons uitsteken waarmee hij wilde zeggen dat hij nog een banaan wilde. Heel gaaf om zo dicht bij zo'n enorm beest te zitten, al blijft het natuurlijk een beetje dubbel omdat je weet dat ze in het wild een stuk leuker leven zouden hebben. Toen we onder het olifantensnot weer bij het kamp aankwamen had de olifant het warm en ging hij zichzelf(inclusief ons) besproeien met water dat er niet erg gezond uitzag. Met mijn stomme kop deed ik van schrik mijn mond open, bah!

Vanuit het olifantenkamp gingen we, na een goede lunch, te voet verder. De weg bestond uit hele smalle paadjes langs afgronden, boomstammen om totaal afgebrokkelde stukken te overbruggen, bruggetjes gemaakt van bamboe en open rijstteel vlaktes. Onderweg schoof het Amerikaanse meisje nog bijna een berg af dus je kunt je wel voorstellen dat ik mij niet zo heel prettig voelde en blij was toen we als pauze de opgebouwde hitte in een waterval van ons af konden spoelen. (Ja jullie horen het goed ik heb in natuurwater gezwommen!)

Onderweg hadden we een jongetje opgepikt uit het dorp waar we die nacht zouden slapen en hij leidde ons over bergweggetjes richting het dorp. We kwamen totaal uitgeput en uitgehongerd aan en waren blij toen we konden 'douchen' in het wc hokje door een tuinslang boven ons hoofd te houden. Toen eindelijk een heerlijke curry voor ons stond werd die meteen opgegeten. 's Avonds hebben we nog gezellig zitten kletsen onder het genot van een biertje en 'magic water' voor de heren en cola en water voor de dames. Onze gids bleek wel van een drankje te houden en kwam in steeds giecheligere toestand naar ons toe met steeds weer een nieuw spelletje, raadsel of liedje waarbij hij zichzelf op de gitaar begeleidde 'if you touch, you can play-hie'.

Rond een uurtje of 1 zochten we onze bedjes op in de bamboo hut en klapten we onze klamboo uit. Welterusten...

De volgende ochten werd iedereen veel te vroeg wakker door de kippen, honden en het krijsende varken. We zaten suf te wachten tot een schattig opatje ons koffie en thee kwam brengen. Het ontbijt bestaande uit toast met jam en ei volgde niet veel later. Van onze gids die de avond ervoor zo nadrukkelijk aanwezig was was echter geen spoor te bekennen. Rond half 11 ging een van de franse meisjes maar even navraag doen waar hij was gebleven en hij bleek nog te slapen. '10 minutes!'. Dus wij weer wachten. We bleken met een andere gids verder te gaan en begonnen aan onze tweede dag door de jungle banjeren. Deze tweede gids bleek een lokale Thai te zijn en wist ons onderweg vanalles te vertellen over plantjes en diertjes. Onderweg maakten we nog een stop bij een waterval om te douchen en bij zijn eigen huis om te lunchen. Over deze lunch was ik een beetje skeptisch aangezien het water voor de noodle soep werd gehaald uit een bak waar zojuist nog een klein jongentje in gewassen was die een ongelukje had gehad... Het had in ieder geval gekookt...

Rond 5 uur kwamen we aan bij het waterfallcamp waar we nacht 2 zouden doorbrengen. Toen ik het water in wilde gaan om wat af te koelen gleed ik uit over het groene glibberige alg op de stenen precies op het moment dat Rob zei 'kijk uit het is glad'. Gelukkig bleef het bij een aantal blauwe plekken en wat spierpijn. Na weer een heerlijke curry gingen we bij een kampvuur zitten om wat te kletsen. De broer van onze gids had zich bij ons gevoegd en vroeg of er iemand zin had in kikkerbilletjes. De dare devils onder ons (iedereen behalve ik, al was de groep wel uitgedunt tot 5 aangezien niet iedereen een 3-daagse trip deed) wilden dit wel proberen. Dus gingen de broer en de gids op pad met een zaklamp en een lege waterfles waar de kikkers in verdwenen. Ik had ze vriendelijk verzocht de kikkers op ergens anders op een aardige manier dood te maken dus na een tijdje kwamen ze aan met een rooster vol met kikkers. Na even op het kampvuur te hebben gelegen waren ze klaar om opgegeten te worden. Rob en de anderen uit onze groep probeerden een kikkerbilletje en lieten het daarbij maar de broer at kikker na kikker in zijn geheel van kop tot staart op...

Hij was er volgens mij erg verzot op want hij ging later op de avond nog in zijn eentje het bos in op jacht naar nog meer kikkers. Het duurde wel erg lang voordat hij terug kwam en onze gids werd een beetje zenuwachtig en ging ook het bos in om zijn broer te zoeken. Wij bleven alleen achter bij het kampvuur. Toen Rob en de Australische jongen ook gingen zoeken, niet in het bos hoor wees maar niet bang, bleef ik achter met een frans stelletje. We voelden ons een beetje alsof we in een horrorfilm zaten helemaal omdat de gids ook in het water aan het schijnen was met zijn zaklamp! Gelukkig kwamen er na een half uur 2 lichtjes uit het bos gevolgd door de gids en zijn broer.

Na nog wat gekletst te hebben kwam ook aan deze dag een eind en zochten we ieder ons eigen bamboe hutje op.

's Ochtends stond er weer hetzelfde ontbijt voor ons klaar maar deze keer op een minder 'onze gids heeft een kater' achtig tijdstip. 8 uur ontbijt zodat we om 9 uur echt op pad waren. Onderweg gingen we op visite bij de moeder van onze gids en bezochten we uiteraard weer een waterval om te douchen. Het laatste onderdeel van de trekking was bamboo rafting. Waarbij we op een dun langwerpig vlot van bamboo over de rivier gingen en we werden bijgestuurd door een Thai met een lange stok 'a la Venetie'. Ook ik waagde me er even aan om onze boot met deze stop op het goede pad te houden maar dat was toch moeilijker dan het leek en we crashten dan ook binnen 5 minuten waarna ik het stokje toch maar weer overdroeg.

Ondertussen was gebleken dat we het met z'n 5en erg goed konden vinden. Het Franse stel had nog geen slaapplaats en was door onze verhalen over ons geweldige hotel geinteresseert geraakt en ging met ons mee. We spraken af om elkaar 's avonds te ontmoeten in het foodcourt op de nightmarket om samen te eten. Helaas hebben we de australische jongen niet meer kunnen vinden. Met het franse stel hebben we de afgelopen dagen echter wel nog veel opgetrokken. Had ik mooi een shop maatje voor op de night market en had Rob een andere jongen om 'die vrouwen en hun shopdingen' achtige irritaties mee uit te wisselen.

We besloten dan ook om de dag na de trekking (27 april) samen een kookcursus te volgen. We werden om 10 uur opgepikt bij ons hotel om vervolgens 2 straten verderop te worden afgezet bij de kookschool. Eerste gingen we met de hele groep naar de markt om inkopen te doen voor de gerechten die we gingen maken en hier vertelde het meisje ook veel over de verschillende planten, kruiden, groentes, garnalen pasta's en soepkrabben. We hebben die dag 5 gerechten gemaakt, een curry, een soep, een stir fried gerecht, een loempia of viskoekje en een toetje. Het koken was super leuk maar door de hitte hadden we allemaal geen honger en kregen we onze zelfgemaakte gerechten vaak niet op. Gelukkig hadden ze doggybags!

Na even lekker in het zwembad te hebben gelegen zijn we weer met zn 4en naar de nightmarket gegaan.

28 april hadden Rob en ik een relax dag. We hebben lekker uitgeslapen en aan het zwembad gelegen. Aan het eind van de middag zijn we onze reis naar Hua hin gaan regelen, wat moeilijker was dan we hadden verwacht maar dat heb ik jullie in het begin van mijn verhaaltje al uitgelegd. Vandaag hebben we ook lekker niets gedaan en over 2 uur staat de bus klaar om ons naar Vientienne te rijden waar we morgen ochtend aan zullen komen.

Zo dat was weer een heel verhaal...

Hele dikke kus en tot de volgende keer weer!

Bij gebrek aan tijd deze keer helaas geen funny facts :(

?