The story so far...
Nu onze vakantie op z'n eind loopt (helaas), ons vorige bericht al lichtjaren achter ons lijkt te liggen (excuus daarvoor) en wij op dit moment geplaagd worden door tropische regenbuien (niets aan te doen), is het weer tijd voor een nieuw berichtje. Op dit moment zijn wij bij Ad op Koh Chang en hebben wij de tijd tussen Hanoi (vorige bericht) en onze huidige bestemming goed besteedt. Echter ook nu is tijd een schaars iets voor ons en zal ik niet alles dag voor dag beschrijven, in plaats daarvan introduceer ik een nieuw format:
Hanoi: ons laatste bericht kwam uit Hanoi een klein uurtje voordat onze slaapbus richting het zuiden naar Hue vertrok. Na een bliksembezoek aan de douche, en idem voor het eten van de pizza, ging de reis beginnen. Na met z'n 6en in een taxi gezeten te hebben, plus natuurlijk al onze bagage op schoot, kwamen wij aan op het busstation en vervolgden wij onze reis. In de bus aangekomen was ik (Rob) de gelukkige aangezien slechts een halve meter voor mijn neus een lcd scherm naar onder zeilde die de Aziatische variant van K3 uitzond. Na dit feest kwam er nog een zwoele (eveneens Aziatisch) soundmixshow erop gevolgd door een schrale actiefilm waarna ik van ellende in slaap viel en wij de volgende dag in Hue aankwamen.
Hue: eenmaal in Hue aangekomen zijn wij met z'n 5en op pad gegaan (inclusief 2 Zuid-Afrikanen en een Ier die ook de Ha-Long Bay trip met ons gevolgd hadden) op zoek naar een mooi hotelletje. Dit was niet erg moeilijk aangezien de opgewondenheid van het Vietnamese hotelpersoneel veraadde dat het absoluut geen hoogseizoen was, zodoende hebben wij voor een nette 7,5 euro met z'n 2en een mooie kamer met zwembad uitgekozen. Hoewel het zwembad verleidelijk was bij de immens hoge temperaturen zijn wij natuurlijk eerst op pad gegaan, want Hue had veel moois te bieden. Al lopend gingen wij op weg, al vonden de tuktuks dat een half uur lopen toch echt te lang was, en kwamen wij aan bij de Citadel van Hue. Deze Citadel was voorheen een imperiële stad gelegen aan de noordelijke zijde van de Song Huong rivier en later zwaar gebombardeerd door de Amerikanen (dank u Lonely Planet). Omdat er ondanks de bombardementen nog veel in oude staat was, was dit een zeer indrukwekkende bezienswaardigheid en zorgde dit eveneens voor veel mooie plaatjes. Hierna hebben wij toch maar eerst even een frisse duik genomen in het zwembad om vervolgens met z'n 5en (van hierboven) een biertje te doen bij het Backpackers hostel. Na wat gegeten te hebben bij een dubieus tentje op aanraden van een zatte Amerikaan (dat heb ik geweten de volgende morgen) hebben wij nogmaals een biertje gedaan in een kroeg met (te) enthousiast personeel dat ons eerst het spel Jenga voorschotelde en het vervolgens nog voor ons gingen spelen ook ... Afijn, het was een zeer geslaagde avond.
Zoals het hierboven beschreven eet-onderdeel al doet vermoeden, voelde ik met de volgende morgen niet al te prettig. Dat wij om 8 uur 's morgens een boottrip met onze Zuid-Afrikaanse en Ierse reisgenoten hadden gepland die de hele dag zou duren maaktte het er niet veel beter op. Klokslag 8 uur kwam dichterbij en ik besloot toch maar thuis te blijven en Mirte te gaan. Toen ik me daarna al heel snel beter voelde, op een manier die ik gezien de jonge lezers onder ons niet gedetailleerd zal beschrijven, kon ik met veel kunst en vliegwerk toch nog de boottrip halen. Op de boot hebben wij kunnen genieten van het prachtige uitzicht evenals de vele tomben waar wij aanmeerden.
Hoi An: de volgende bestemming was Hoi An en hier staat alles in het teken van de custom-made kleding en schoenen. Zoals sommige misschien al snappen, een waar paradijs voor menig koopgraag kledingliefhebber (*kuch* Mirte *kuch*). Ik heb mij dan ook de eerste twee dagen volledig overgegeven en zodoende ontwierp Mirte een mooi galajurk op papier en werd vervolgens jacht gemaakt voor de juiste ‘'tailor'' (ja op vakantie doe je alles samen). Na het uitkiezen van de juiste materialen werdt een jasje, galajurk en bijpassende schoenen bij Mirte aangemeten, en de dag erna op de valreep nog een cocktaildress. Mijn budget liet ruimte voor een paar op maat gemaakte funky schoenen, en bij deze nodigen wij dan ook iedereen thuis uit deze nieuwe aanwinsten te bewonderen ;). De derde dag hebben wij voor de verandering een scooter gehuurt om eens wat meer het binnenland van Vietnam te ontdekken. Onze bestemming was My Son, een gebied met oude tempelgroepen gelegen in de jungle en zoals zoveel in Vietnam grotendeels verwoest door de Amerikanen. Deze dag leverde vooral een waanzinnige scooterrit op over de immer drukke Vietnamese wegen waar geen verkeersregels zijn en de wet van de sterkste nog altijd geld...
Nha Trang: de tijd vloog en zo kwamen wij na weer een nachtbus 's morgens vroeg aan in deze populaire badplaats. In tegenstelling tot de eerder bezochten plaatsen in Vietnam is in Nha Trang het Vietnamese karakter enkel nog af te lezen aan de immense hoeveelheid scooters op straat, aangezien de stad verder vooral Westers aandoet. Hier waren wij van plan om eerst maar eens even lekker aan het strand te gaan liggen en de dag erna te gaan snorkelen. Helaas maakte een dreigende storm gelijk korte metten met onze strandplannen en gooide het weerbericht voor de volgende dag ook roet in het eten voor de geplande snorkeltour. De volgende dag zijn wij dan ook met goede hoop vertrokken naar het nabijgelegen eiland Vinpearl aangeduid met grote Hollywood letters leesbaar vanuit Nha Trang, hoezo Westers? Het weer bleef tegen alle verwachtingen in zeer goed die dag en de op het eiland gelegen rodelbaan, mega-aquarium, attractiepark, waterpark en nabijgelegen strand deden de rest van het werk, en had ik al gezegd dat er vrijwel niemand te bekennen was zodat je overal gelijk in kon :)?
Ho Chi Minh stad (Saigon): na de minder goed bevallen drukte van Bangkok en een ietwat krap tijdsschema hebben wij gelijk bij aankomst de bus gepakt richting Phnom Penh (Cambodja), waardoor dit een zeer kort stukje wordt.
Phnom Penh: omdat ook hier de tijd niet onze beste vriend was hebben wij op advies van veel medereizigers de S21-jail en bijbehorende killing fields van Choeung Ek per scooter bezocht. Na een ritje in het zeer drukke verkeer van Phnom Penh (zoals eigenlijk in heel Zuid-Oost Azie) kwamen wij aan bij de killing fields waar nog niet eens zo heel lang geleden de zieke praktijken van Pol Pot en zijn rode Khmer plaatsvonden. Wat er tijdens de begeleidende audiotour aan wreedheden werd aangehaald was bijna niet te bevatten, de aanblik van het herdenkingsmonument dat duizenden schedels huisvestte zorgde voor een passend eind aan deze lugubere plek. Hierna zette wij onze reis voort naaar de S21-jail in hartje Phnom Penh. Na de volledige ontruiming van de Cambodjaanse hoofdstad door de rode Khmer werd deze voormalige school in het geheim gebruikt voor het deporteren van personen naar de killing fields van Choeun Ek. Deze heftige dag sloten wij gelukkig wel goed af, namelijk op het dakterras van een van de chicste hotels van Phnom Penh dat uitzicht had over de rivier. We vielen echter wel wat uit de toon met onze sjofele kleding en het feit dat wij daar enkel waren voor de happy hour drankjes ;).
Siem Reap: en zo kwamen wij 's morgens vroeg aan op de bestemming waarvoor we ons iewat gehaast hadden de laatste dagen. Siem Reap is een stadje dat enkel leeft op bezoekers van de nabijgelegen tempels van Angkor, en wij wilden genoeg tijd hebben om al dit moois te bezoeken. Omdat er door buitenlanders geen scooters gehuurd mogen worden en er ook geen bussen rijden (vervoer is hierdoor dan ook volledig in handen van tuktuks die flink betaald worden) hebben wij, Hollands als wij zijn, gekozen om een fiets te huren voor 2 dollar per persoon. Vervolgens hebben wij op aanraden van de Lonely Planet, backpackers als we zijn, de 15 km verderop gelegen tempelgroep bezocht. Deze tempelgroep bezat de oudste tempels en was daarom de meest logische eerste stap. Vervolgens zijn wij door de brandende zon, die het middaguur hier vaak met zich meebrengt, naar onze volgende bestemming 25 km verderop gefietst. Deze bestemming was de tempel van Ta Prohm en is onder andere decor geweest voor de Tomb Raider films, dit was de ultieme Indiane Jones experience. De tempel was in de loop der jaren volledig in handen gevallen van de natuur en dit leverder mooie aanblikken op van immense bomen die door muren heen gegroeid waren of simpelweg op de tempel groeide. Omdat het alweer tegen sluitingstijd liep en wij graag voor het donker thuis wilden zijn, inderdaad in de jungle is geen straatverlichting, hebben wij de weg ingezet naar huis van een kleine 10 km. Hoewel ik mezelf had belooft nooit meer op een fiets te stappen na deze uitputtende dag huurden wij de volgende dag vrolijk een tandem om naar de wat grotere tempels te gaan. Nadat ze bij de fietsverhuur raar opkeken dat Mirte voorop ging zitten, en mij werd gevraagd of het toch echt niet de bedoeling was dat ik daar ging zitten, gingen wij op pad. Al snel merkten wij dat je als twee toeristen op een tandem zelf ook een ware attractie bent waardoor er flink wat afgezwaaid werd die dag. De tempels die wij hier bezochten waren zeer indrukwekkend en zijn vrijwel niet te beschrijven, iedereen is daarom uitgenodigd om een keer de foto's te bekijken ;). Aan het eind van de dag wilden wij nog naar Angkor Wat, het grootste religieuze gebouw ter wereld en het natiole symbool van de Khmer, maar helaas gooide een helse tropische regenbui roet in het eten. De aandacht was echter onverminderd groot toen de lokale bevolking ons op de tandem door de regen naar huis zag scheuren... Daarom hebben wij de volgende dag Angkor Wat bij zonsopgang bezocht tesamen met een aantal verderopgelegen tempels (50km). Hiervoor hadden wij toch wel gemotoriseerd vervoer nodig, sorry Nederland, en wij waren zo slim om deze om half 1 's nachts nog te regelen. Met de eerder genoemde te bezoeken zonsopgang kunnen alle rekenwonders onder u wel berekenen hoeveel uur slaap wij die nacht hebben gehad. En zo vertrokken wij nog met zand in de ogen midden in de nacht naar Angkor Wat, wat al snel meer dan de moeite waard bleek. Hierna bezochten wij nog (want het was toch pas 7 uur 's morgens) Banteay Srei (ook wel de vrouwentempel genoemd door alle miniscule steenbewerkingen die onmogelijk door een mannelijke hand gemaakt kon zijn), Kbal Spean (een rivier diep in de jungle waar allerlei figuren in steen waren gehouwd, zowel onder water als in de rotsen) en het centrum voor behoud van biodiversiteit waar verschillende bescherme diersoorten werden opgevangen.
Koh Chang: Aangezien het eigenlijk te bedoeling was dat ik (Mirte) dit verhaaltje zou schrijven, maar doordat ik gisteren ziek was ging dat niet, zal ik nu verder vertellen. Na een reis met o.a. de bus, minivan en ferry kwamen wij aan op Koh Chang. Hier stonden opa en Thong al op ons te wachten en vervolgden wij onze weg met de auto naar hun huis waar de spaghetti al klaar stond. De echte eerste dag hebben wij de waterval van Klong Plu bezocht. Bij aankomst zagen wij al snel dat de 2 Duitse jongens van de busreis er ook waren en een duik namen bij de waterval. Rob kon die kans natuurlijk niet voorbij laten gaan en er ontstond een hele duikparade. Uiteindelijk besloot ik het koude water ook maar te trotseren. We maakten een afspraak met de Duitse jongens om die avond naar een feestje te gaan. Opdat we de taxi te duur vonden en we zin hadden in een wandeling besloten we terug te lopen vanaf de waterval naar Opa. Onderweg hebben we wat winkeltjes bekeken en een heerlijke bananenpannenkoek gegeten. Eenmaal terug bij opa pakten we snel onze strandspullen om nog een kleine 2 uur van te zon te kunnen genieten. ‘s Avonds had Thong lekker Thais voor ons gekookt en rond een uurtje of 9 vertrokken we richting het centrum om wat rond te lopen en vervolgens naar het feestje te gaan waar we met de Duitsers hadden afgesproken. We hebben gezellig zitten kletsen en hoorden al iets over een show die die avond zou komen. Dus na de vuurshow dachten we dat we het hipste deel hadden gehad. Maar we hadden het mis... De vrienden van de jarige Nederlandse kroegbaas hadden een heuse shemale show geregeld, er leek geen einde te komen aan al dan niet omgebouwde mannen in vrouwen kleding, het 'klapstuk' bleek een omgebouwde man met een doorschijnend voorstuk in zijn jurk. De show eindigde met de vrienden van de jarige die zich eveneens in een jurk hadden gehesen. De Duitsers vroegen zich natuurlijk wel een beetje af waar wij hen voor hadden uitgenodigd maar gelukkig zagen ze er de lol van in en er was gratis eten;). Een geslaagde avond.
De dag erna zaten we om kwart voor 7 al weer in de auto richting het vaste land. We hebben een bezoekje gebrac ht aan de zus en de moeder van Thong, heel wat honden geaaid en een kijkje genomen op de latexplantage van Ad en Thong. Tegen het avondeten waren we weer terug en zijn we bij een leuk Italiaans restaurantje gaan eten. Heerlijk om weer eens een goede pizza te eten! ‘s Avonds zijn we nog een drankje gaan doen bij een kroeg met live muziek(helaas niet van een heel hoog niveau) en natuurlijk kwamen de Duitsers ook net aanlopen. Deze toevalligheid moest natuurlijk gevierd worden met een drankje en zo hebben we weer een gezellige avond gehad. Ze vertrokken de volgende ochtend dus gingen wat vroeger naar huis. Wij besloten nog een kijkje te gaan nemen bij een mooie tent aan het strand waar je ook echt op het strand op kussens kon zitten.
Helaas werd ik die nacht ziek en heb ik gisteren ook niets kunnen doen, het regende ook nog de hele dag dus Rob is ook grotendeels aan het huis gekluisterd geweest. We hebben wat films gekeken en opa had lekker ovenschotel gemaakt voor hem en Rob, ik kon nog steeds niet eten. ‘s Avonds wilden we nog even met thuis skypen maar door het slechte weer deed het internet het ook niet. Een beetje een pech dag dus helaas. Gelukkig voel ik me vandaag al weer een stuk beter en gaan we zo maar eens wat over het eiland rondrijden.
PS zoals jullie hebben gemerkt beschrijven we alsnog alles dag voor dag, dus nieuw format faal.
PPS. Niet getreurd er zijn funny facts maar we willen nu van onze laatste dag gaan genieten dus die zetten we er in Dubai op aangezien we dan toch 9 uur moeten wachten :).
Groetjes Rob en Mirte!
Reacties
Reacties
Lieve Mirt en Rob,
Wat een verhalen en dan overmorgen nog meer!!! Een hele goede reis toegewenst, dikke kus en tot maandag ergens.
Ik ben meer dan jaloers!!!
Klinkt echt heel vet allemaal, veel plezier nog de laatste dag!
Hey, volgens mij ben ik al te laat, maar een goeie reis terug!! Ben zeker benieuwd naar de foto's!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}