Beste allemaal,

Nu wij weer op het punt staan te vertrekken uit Hanoi (Vietnam) is weer tijd voor een berichtje.

Inderdaad, we zijn op dit moment in Hanoi, wat ons bij het vorige bericht nog een onmogelijke bestemming leek. In Chiang Mai (Thailand) werd ons verteld dat er maar een enkele grenspassage geopend zou zijn in het zuiden van Laos (en in het midden van Vietnam). Hier baalden wij flink van en zagen hiermee onze kansen vervliegen om de legendarische HaLong Baai te zien die gelegen is bij Hanoi (Noord-Vietnam). Maar omdat informatie hier vaak niet helemaal objectief en eenduidig is zijn wij eerst naar Vientiane, hoofdstad van Laos, gegaan om vanaf hier verder te kijken wat mogelijk was.

En zo vertrokken wij per minibus van Chiang Mai naar Vientiane. Na een dolle rit, bergwegen met stijle afgronden en een chauffeur die niet zo misstaan in menig actiefilm, kwamen wij aan bij de grens van Laos. Na ons visum betaald te hebben plus de 1 dollar fee voor overuren die je altijd schijnt te moeten betalen (?!) werden wij met een volgende bus in Vientiane afgezet. Hier zijn wij gelijk gaan informeren naar mogelijkheden voor een een reis naar Hanoi. Ons verhaal van gesloten grenzen werd zowaar weggelachen en het scheen gewoon mogelijk te zijn de grens in het noorden te passeren van per bus naar Hanoi te gaan. Dit aangename nieuws hebben wij 's avonds uitbundig gevierd door naar een high school singing contest te gaan. Omdat er uit het cultureel centrum waar het festijn gehouden werd nogal een uitbundig geluid kwam ben ik (Rob :)) eerst mijn dichte schoenen aan gaan doen om mogelijke glasscherven en vliegend bier vakkundig te trotseren. Niets bleek minder waar aangezien de entree bestond uit het kopen van een blikje pepsi (verder werd water en chips geschonken) en kwamen wij in een gillende menigte Lao (inwoners van Laos ;)) waarvan ik ze heden ten dage nog steeds verdenk de nodige redbull genuttigd te hebben. Wij brachten bij binnenkomst gelijk de gemiddelde leeftijd met een aantal jaar omhoog maar we hebben er niet minder om gelachen.

De dag erna, 2 Mei, was Mirte helaas ziek waardoor ik 's middags toch maar in mijn eentje op pad gegaan ben. Het was echter labour day waardoor de toch al niet in al te grote getale aanwezige bezienswaardigehden ook nog eens dicht schenen te zijn. De volgende dag hebben Mirte (al weer wat opgeknapt ) en ik het nationaal musem van Laos aangedaan alvorens ons naar de 26 uur durende slaapbus te begeven.

Na een lange rit in de slaapbus met een dolle grenscontrole, lees: zeer opgewonden Lao mannetjes van 1 meter 50 die met zakken vol paspoorten liepen te zwaaien, kwamen wij 's avonds aan in Hanoi. Hier installeerden wij ons in een mooi hostel waarna wij zijn gaan eten en ons bij de uitbundige uitgaande menigte van Engelsen, Ieren, Zwiters, Zuid-Afrikanen etc. hebben gevoegd die ons eerder tijdens de busrit vergezeldden. Typisch Engels is dat je bij elk genuttigde biertje van kroeg wisseld en zo hebben wij gelijk op de eerste avond het hele uitgaansleven van Hanoi door gespit. Hierbij hebben wij tevens de zeer beroemd Bia Hoi genuttigd, een koud vers getapt biertje uit een vat aan de straat voor slechts 500 dong wat op ongeveer 20 cent uitkomt.

Op 4 april hebben wij met een aantal mensen uit ons bus- en uitgaansgezelschap een 3 daagse tour naar HaLong Bay geregeld. Na nog een aantal bezienswaardigheden aangedaan te hebben begaven wij ons 's avonds naar de nightmarket met een ander Nederlands stel. Hierbij hebben wij ons snel op basis van geslacht opgesplitst waarna de vrouwen de hele markt doorgewerkt hebben en de heren nogmaals wat Bia Hoi genuttigd hebben op de traditionele plastic kinderstoetjes aan de straat.

En zo begon de volgende dag, inmiddels 5 Mei, de langverwachtte trip naar de HaLong Baai. Na een kort ritje van 4 uurtjes en uitleg van een slecht-in-namen zijnde Vietnamese gids (iedereen werd Sonny genoemd voor het gemak) konden wij op de boot in de haven van HaLong City. Hierbij werden wij bij uitvaart overrompeld door de pracht en praal van HaLong Bay. Grote begroeide rotsblokken met biddende arenden, grotten gelegen in de verscheidene eilanden, op plastic tonnen drijvende mini-dorpjes, het was er allemaal. Na eerst een grot aangedaan te hebben, kregen wij de tijd om een kayak-rondje te maken in de baai. De natuurpracht die hier te zijn is is enkel uit te leggen via beeldmateriaal (foto's komen nog ;)). Hierna zijn wij verder de baai ingegaan en hebben in de baai voor ChatBa eiland het anker uitgelaten. De rest van de dag bestond uit het van de top van de boot in het water springen en 's avonds ons tegoed doen aan Karaoke met een biertje.

Na een nacht op de boot vervolgde wij onze weg door naar het grootste bewoonde eiland van HaLong Bay te gaan, ChatBa eiland (12.000 inwoners). Hier hebben wij een helse trekking gedaan in het nationale park van eht eiland wat ons naar de top van de berg leidde. Puntige rostblokken, gladde kleiafgronden en ander klimwerk werden hiervoor getrotseerd, echter het uitzicht was het meer dan waard (evenals het zien van de ploeterende Jappaners in pak en met hoge hakken). Na levend de berg weer afgekomen te zijn vervolgde wij per boot onze weg naar een stukje strand met aangelegen bungalowpark (wat ook echt enkel per boot te bereiken was). Dit was het type bungalowpark dat je enkel op de mooiste reclamefolders ziet, maar waarvan je denkt dat het nooit echt bestaat. De verschillende gratis pooltafels, tafeltennistafels, kayaks deden de rest ;). Plotseling was zelfs een trekking naar Monkey island niet meer nodig aangezien deze al zelf naar onze bungalows waren toegekomen. Na veel foto's nemen, wat nootjes voeren (apen kunnen trouwens voor geen meter vangen), en wegrennen voor de oudere mannetjes apen was het avondeten gereed en werd de avond afgesloten met een biertje en spelletje pool/tafeltennis.

De dag, 7 april, erna stond in het teken van de terugreis van het eiland naar HaLong City waar ik als hoogtepunt nog een lekkere verbrande rug heb meegepakt (vrij knap omdat er niet eens zo veel zon was) en kwamen wij weer 's avonds terug bij ons hotel.

Op dit moment zijn wij aan het wachten tot de bus naar Hue (midden Vietnam) vertrekt en wij een nieuw hoofdstuk kunnen toevoegen aan onze reis. To be continued...

Funny Facts:

- Een ijsje moet je hier als een hollandse haring met uitjes eten aangezien het klimaat het rechtop houden van je ijs en langzaam eten onmogelijk maakt.

- Waar je in Nederland op de stoep loopt, dient die in Vietnam vooral als parkeerplaats voor de immense hoeveelheid scooters, terras en marktkraam.

- Geld uitgeven aan bier kan heel moeilijk zijn wanneer je maar 20 cent voor bier betaald aan straat en vervolgens al je verzamelde free-beer tickets uitgeeft in de kroeg.